Sinds
augustus vorig jaar woon ik in Den Haag en sinds 1 april 2011 ben ik
directeur van Stek, voor stad en kerk, en secretaris van de Diaconie
van de Protestantse Gemeente ’s-Gravenhage. Voor een nieuwkomer in Den
Haag is het werken bij Stek en Diaconie een fantastisch
inburgeringtraject. Ik kom op plaatsen in de stad waar ik anders niet
zo gauw zou komen en ik ontmoet mensen die ik anders niet zo
gemakkelijk zou tegenkomen.
In Den Haag ben ik aangekomen na op vele plekken gewoond en gewerkt
te hebben. Na mijn studie theologie in de jaren zeventig aan de Vrije
Universiteit in Amsterdam heb ik elf jaar in Midden-Amerika (Nicaragua,
Cuba en Costa Rica) gewerkt in het theologisch onderwijs en het
vormingswerk met vrouwen. Na terugkeer in Nederland heb ik bij de
protestantse ontwikkelingsorganisatie ICCO en bij de IKON gewerkt, voor
ik twaalf jaar lang de algemeen secretaris van de Raad van Kerken in
Nederland ben geweest. Na drieëneenhalf jaar directeur van Oikos in
Utrecht te zijn geweest ben ik nu in Den Haag aan het werk. Ik geniet
ervan dat ik vanuit een oecumenische inspiratie concreet kan bijdragen
aan het verbeteren van de situatie van mensen in kwetsbare posities in
de stad. Ik heb altijd gewerkt op het snijvlak van kerk en samenleving,
maar sinds mijn terugkeer uit Midden-Amerika niet meer zo concreet als
ik nu bij Stek kan doen. Die concrete praxis leidt ook steeds tot
vragen naar hoe het werk beter kan en hoe er meer gerechtigheid in de
stad gedaan kan worden en hoe mensen de inzet voor gerechtigheid
volhouden in een tijd waarin de economische crisis solidariteit meer
dan ooit onder druk zet. Juist daar is het christelijk geloof voor mij
een onuitputtelijke bron van inspiratie, verontwaardiging en moed.